Wychodzimy oszołomieni, teraz do auta i podjeżdżamy do startu na odcinek III i ostatni dzisiaj. Odcinek typowo nocny. Zapadł zmrok, instalujemy wewnętrzne oświetlenie, rozstawiam halogeny "bardziej na zewnątrz" i sprawdzamy ręczne latarki. Pobieramy materiały i ruszamy w noc. Jazda jest prosta, z góry widać, że odcinek jest znacznie łatwiejszy od II. Rozjeżdża jednak nam się kilometraż - raz jest namiar zbyt bliski, raz za daleki. Brak stałości namiarów zmusza nas do bacznych obserwacji, by nie przegapić bocznych ulic. Na razie w mieście jest jasno, odpowiadamy na kolejne pytania z obiektów zlokalizowanych przy trasie. Powoli wyjeżdżamy z centrum w peryferyjne dzielnice.

Wjeżdżamy w las, teraz trzeba znaleźć drogę odchodząca w prawo, skosem do tyłu, przy niej PKP-2. Namiar już dawno "wybił" na liczniku, a drogi nie ma. Asfalt czarny jak smoła odbija lekko w prawo, my musimy mieć lewy łuk. Wracamy, zerujemy licznik na poprzednim skrzyżowaniu, powtarzamy najazd i jesteśmy znowu zbyt daleko a skrzyżowania brak. Nawrót kolejny, w okolicy kręci się już spora grupka samochodów rajdowych. Decyduję się na zapalenie halogenów. Świecą wraz z długimi światłami wysoko, oświetlają gąszcz leśny za Boernerowem. Muszę "elektrownię" wygasić, bo z naprzeciwka nadjeżdża samochód. Ale tuż przed zgaszeniem kątem oka widzę styczną do zakrętu szutrówkę. Wszystko staje się jasne. "Skrzyżowania nieopisane jedź po głównej lub prosto". My niepotrzebnie daliśmy się pociągnąć asfaltowej drodze w prawy łuk. A więc mamy punkt! Teraz po cichutku, może nikt nie zauważy naszych manewrów, odpisać dane z tablicy o Uroczysku Bemowo i jak gdyby nic wyjechać na główną. Wszystko zaczyna się zgadzać, wkrótce tory kolejowe potwierdzają naszą pozycję.

Teraz skręt na Babice Stare i po kilku kilometrach z punktu mapowego 33 wjeżdżamy w plan "Kampinos". Mamy, wg zapisu osiągnąć jadąc z natury punkt mapowy 34, przy którym zlokalizowane jest zadanie Z8. Wg mapy widać, że nie bardzo jest to do wykonania, po przejechaniu około 5,5 km musiałby nas jakiś znak "wrzucić" do Hornówka, aby osiągnąć z natury punkt 34. W itinererze nie ma nic na temat, że należy zaplanować w tym miejscu drogę po mapie. Nie licząc "śladów", które świadczą o tym, że jednak taki jest zamysł autora trasy. Punkty na drodze wytyczonej mapowo układają się chronologicznie, strzałki na skrzyżowaniach precyzyjnie naprowadzają na PKP-y i zadania Z. Decydujemy się zatem jechać "błędnie", za to najprawdopodobniej po wyznaczonej trasie. Sprawdzenie bowiem drugiego wariantu trasy to ponad 11 km "w plecy".

Z punktu 34 po mapie jedziemy do punktu 35, potem już precyzyjnie rozrysowana kratka "z natury" prowadzi nas przez skrzyżowanie typu krzyż prosto do kapliczki na rozstajach dróg. Ciemno, choć oko wykol, pomagamy sobie halogenami, świecimy prosto na kapliczkę. W pewnym momencie z lewej i z prawej strony mamy zawodników, którzy także biją długimi światłami w napis na lipkowskiej kapliczce. Stara jest, z 1917 roku. W kratce dość mylący, i wg nas całkowicie zbędny nakaz zawrócenia D180, gdyż mamy po mapie zaplanować trasę do kolejnego punktu 37.

Zadań turystycznych już nie ma, został ostatni PKP-6. Mało czasu, oj mało. Jeszcze ponad 14 km do mety, długie przejazdy między skrzyżowaniami. Jedziemy szybko, samotnie, na pełnych światłach, przez las. Za moment wypadamy w pola, nie widać nic, panuje doskonała ciemność. Znajdujemy cichy cmentarzyk, pochowani tu są żołnierze września 1939 r. Odpowiadamy na pytanie, latarka już ledwo świeci. Ostanie kilometry odcinka, walka z czasem. Liczymy, że zegar rajdowy późni się trochę w stosunku do naszego. Spóźnić się teraz i złapać taryfę to byłoby straszne. Nie po takim wysiłku...

Do Radzikowa 0,5 km, powinniśmy zdążyć. Jeszcze opuścić trzy drogi po prawej i osiągamy metę odcinka. Monika wpisuje czas przyjazdu. Zostały 3 minuty. Jesteśmy w dozwolonym czasie. Piotrek precyzyjnie podaje nam szczegóły, co dalej. Parkujemy auto na parkingu, przed nami jeszcze kolacja, testy turystyczne i próba sprawnościowa SZ. Jesteśmy zmęczeni...

No to SZ-1 mamy do tyłu, jutro próba w realu, będzie można się zrehabilitować. A tym czasem szybka kolacja i na test turystyczny! Rozsiadamy się w auli, niczym na egzaminie. Kaśka i Piotrek rozdają pytania, czas start! Rzucamy się na nasze notatki, przypominamy sobie co widzieliśmy po drodze, jakie zabytki, tablice, pomniki. Bardzo pomocne są mapy rajdu, można prześledzić drogę i "zobaczyć" wyobraźnią miejsca, o które pytają. Z kilkoma pytaniami mamy kłopoty. "W ilu miejscach zwiedzanych na trasie rajdu odszukałeś informacje o "Parasolu"? Nie znoszę takich pytań, pamiętam jeden pomnik, kilka razy szukaliśmy obiektów związanych z "Parasolem", tam też szukaliśmy informacji. Przed oczami staje całe Muzeum Powstania, mylą się tablice pamiątkowe. Strzał. Nie ma sensu dedukować. "Ile żywiołów wymienia inskrypcja na kapliczce ufundowanej przez gospodarzy z Lipkowa?" Znamy 4 żywioły: ogień, powietrze, ziemię i wodę. Czy wojna to też żywioł? A głód? A morowe powietrze? Czy to to samo co powietrze? :-)

"Podaj łączną długość trasy dzisiejszego rajdu przejechaną śladem powstańczej ewakuacji kanałami" - to kolejne pytanie sprawiające sporą trudność. Niezbyt jasne, na czym oprzeć szacunki? Nikt zapewne nie mierzył tej drogi, nie zwracał uwagi na licznik. Pozostaje mapa, ale tu trzeba przypomnieć sobie którymi ulicami się jechało, a które były dla rajdu zamknięte. Były objazdy, wymuszenia i znaki zakazu na trasie, nie zawsze dało się jechać "trasą kanałów", gdy ta uciekała pod parki. Strzelamy 6,5 km, ale nie wiemy, czy to jest dobra odpowiedź.